Незласліва піша Сліва…

Міхасю Сліве — 60. У гэта складана паверыць, таму што памятаю яго яшчэ студэнтам-філологам Белдзяржуніверсітэта. Тады ён быў Міхасём Кавалёвым, без псеўданіма, бо толькі распачынаў сваю літаратурную творчасць. Але можна было здагадацца, што накірунак яго пісьменства — гумар. Сваёй непадробнай рэакцыяй на розныя праявы жыцця ён прымушаў рагатаць да слёз!
Мінула каля 40 гадоў з той пары, а Міхась Мітрафанавіч застаецца ўсё такім жа шчырым, няўрымслівым, творча актыўным як журналіст і пісьменнік. 35 гадоў адпрацаваў у розных выданнях, цяпер ён намеснік галоўнага рэдактара рагачоўскай раёнкі “Свабоднае слова”. І нягледзячы на сур’ёзнасць пасады і ўзросту, ён па-ранейшаму лёгка чэрпае з жыцця сюжэты і герояў. Выдаў 9 кніг, друкаваўся ў шматлікіх калектыўных выданнях. Уражанне такое, што Міхась Сліва незласліва назірае за ўсім, што дзеецца на аўтобусным прыпынку ці на вядомым прадпрыемстве, у кавярні і на пляжы. І падкідвае нам, чытачам, чарговы твор, каб усміхнуліся, асэнсавалі і зрабілі вывады. Чытаеш яго гумарэскі, карацелькі, замалёўкі пра дзяцей, і смакуеш адметны гумар, згадваеш кагосьці са сваіх знаёмых ці сяброў. А выпадкі, у якія трапляў аўтар, нагадваюць адзін да аднаго тое, што перажывалася і табою. Відаць, у гэтым і ёсць праяўленне народнасці ў творчасці пісьменніка. І хаця звання народнага Міхась яшчэ не атрымаў, пажадаем яму рухацца ў тым жа накірунку: пісаць з жыцця і людзей!