Фолк, арт і іншы крэатыў
- 6080
Поделиться
На мінулым тыдні ў канферэнц-зале цэнтральнай гарадской бібліятэкі адбыўся «Кірмаш праектаў», які па ўсёй краіне ладзіць культурніцкая кампанія «Будзьма беларусамі!». Творчыя асобы з Гомеля прадставілі гледачам, якія выконвалі ролю крытыкаў, 11 аўтарскіх праектаў. Іх рэалізацыя можа стаць унёскам у развіццё культурнага жыцця горада і вобласці.
— Калі мы разам будзем прыкладаць намаганні, каб кожны з нас паляпшаў сваю асабістую культуру, краіна будзе квітнець. Шмат людзей маюць файныя ідэі, нейкія задумы, але ж разважаюць: «Ай, чаму я буду аб гэтым расказваць камусьці, можа гэта не варта?» «Каго гэта можа зацікавіць?» — сказала напачатку імпрэзы каардынатар кампаніі «Будзьма беларусамі!» Ніна Шыдлоўская. — Насамрэч, калі агучваеш ідэю, заўсёды знойдуцца аднадумцы, якія падтрымаюць і дапамогуць у яе рэалізацыі. І ўсё гэта прынясе агульную супольную карысць канкрэтна
На мінулым тыдні ў канферэнц-зале цэнтральнай гарадской бібліятэкі адбыўся «Кірмаш праектаў», які па ўсёй краіне ладзіць культурніцкая кампанія «Будзьма беларусамі!». Творчыя асобы з Гомеля прадставілі гледачам, якія выконвалі ролю крытыкаў, 11 аўтарскіх праектаў. Іх рэалізацыя можа стаць унёскам у развіццё культурнага жыцця горада і вобласці.
— Калі мы разам будзем прыкладаць намаганні, каб кожны з нас паляпшаў сваю асабістую культуру, краіна будзе квітнець. Шмат людзей маюць файныя ідэі, нейкія задумы, але ж разважаюць: «Ай, чаму я буду аб гэтым расказваць камусьці, можа гэта не варта?» «Каго гэта можа зацікавіць?» — сказала напачатку імпрэзы каардынатар кампаніі «Будзьма беларусамі!» Ніна Шыдлоўская. — Насамрэч, калі агучваеш ідэю, заўсёды знойдуцца аднадумцы, якія падтрымаюць і дапамогуць у яе рэалізацыі. І ўсё гэта прынясе агульную супольную карысць канкрэтна ўзятаму гораду, вёсцы ці нейкаму асяродку і ўвогуле ўсёй нашай краіне.
Перад самым пачаткам былі агучаны правілы: выступ аўтараў павінен працягвацца не больш за пяць хвілін, а гледачы, якія будуць уважліва сачыць за прэзентацыямі, могуць выстаўляць свае адзнакі ў раздадзеныя ім анкеты па трох катэгорыях: актуальнасць, важнасць для мэтавых груп, магчымасць рэалізацыі.
Нагадаем, што да Гомеля аналагічная імпрэза адбылася ў Магілёве, на днях распачнецца ў Віцебску. Гомельскія праекты пададзены ў вольным парадку, незалежна ад набраных балаў, бо кожны з іх цікавы.
— Вядома, што беларусы — нацыя паэтаў, — прадставіў праект Максім Новік, муж Ганны. — У Гомелі ёсць розныя літаратурныя аб’яднанні, напрыклад, школа-студыя маладога літаратара, арт-кавярня і іншыя. Але ўсе мерапрыемствы, якія яны ладзяць, праходзяць у акадэмічным стылі. У іх прымаюць удзел адны і тыя ж людзі, якія ўжо вельмі добра ведаюць адзін аднаго. Мы прапануем вулічны фэст з мэтай папулярызацыі сучаснай паэзіі, каб разварушыць нейкім чынам літаратурнае жыццё нашага Гомеля. Фармат — чытанне вершаў пад адкрытым небам, якому будзе папярэднічаць невялікі майстар-клас з удзелам больш вопытных творцаў з Гомеля і Мінска. Час правядзення — чэрвень 2013-га.
Праект пачаўся ў Новым Арлеане, дзе яго творца пахаваў свайго блізкага чалавека, потым выкупіў закінуты дом, зафарбаваў яго сцяну чорнай фарбай, напісаў Before I die... (я хачу) і павесіў кавалачкі крэйды, каб жыхары прадоўжылі сказ. Ён захацеў даведацца, што важна для іншых людзей. За першы дзень сцяна была амаль цалкам зафарбаваная.
— Такі праект у Гомелі дапаможа кожнаму жыхару задумацца, што ён хоча зрабіць у жыцці, — распавядае Валянціна. — Хтосьці хоча пахудзець, хтосьці — пабываць у Італіі, нехта — хутчэй скончыць школу, а нехта — наадварот. Калі б у мяне была магчымасць напісаць нешта на такой сцяне, гэта было б «Я хачу рэалізаваць гэты праект».
— Я не ведаю, што робіцца на сучасных дыскатэках, але спадзяюся, што мы можам прапанаваць альтэрнатыву — танцавальныя этнавечарыны, — распавядае пра сваю мару Валянціна. — Мы не толькі граем уласныя песні, але ж і беларускія танцы. Ідэя танцавальных вечарын не новая, але ўнікальная для Гомеля. Раней мы ўжо ладзілі такія вечарыны, і яны карысталіся поспехам. На сённяшні дзень наша мэта рабіць іх раз ці два на месяц. Хацелася б пашырыць нашу аўдыторыю, каб наведвальнікі прыходзілі не проста паслухаць музыку, а менавіта патанчыць. Танцам можна навучыцца на месцы. Усё, што нам патрэбна, — памяшканне, рэклама ў прэсе. Недастае ў нас зараз музычных інструментаў і музыкаў.
— Нашаму клубу 9 гадоў. Гэта адзіны клуб у Беларусі, які займаецца рэканструкцыяй старажытных падзей, асоб, касцюмаў, якія існавалі на старажытнай тэрыторыі Гомеля, — з гонарам за сваю справу адзначыла Марына. — Амаль што ўсе ведаюць пра Палац Румянцавых і Паскевічаў. Але ж мала хто ведае, што было на яго месцы раней. Калісьці, у ХІІІ стагоддзі, быў на яго месцы драўляны замак. У горада была ўласная майстэрня зброі, што сведчыць пра магутнасць тагачаснага Гомеля. Рэканструкцыя ўзбраення — гэта стварэнне таго месца, якое будзе нагадваць гараджанам, наколькі даўно ў ім жывуць людзі.
Кірыл Краўцоў, які прапагандуе здаровы лад жыцця, распавёў, што ўжо шосты год займаецца праектам арт-вёска «Чырвоны Кастрычнік». Так называецца вёска, у якой ён жыве.
— Чырвоны Кастрычнік знаходзіцца за 70 кіламетраў ад Рэчыцы, там вельмі файная прырода: возера, лес. Кожны год улетку ў вёсцы праходзяць фестывалі, — кажа ён. — Мая «Арт-вёска» адрозніваецца ад іншых фестываляў так, як вулічны тэатр адрозніваецца ад звычайнага. У звычайным ёсць акцёры, рэжысёры, касцюмеры і гэтак далей, і ўсе яны разам ствараюць спектакль, на які прыходзяць паглядзець гледачы. А ў вулічным тэатры кожны глядач — удзельнік імпрэзы. Мая ідэя ў тым, што я прапаную кожнаму ўдзельніку фестывалю прыйсці на фэст з уласным праектам. Гэта можа быць майстар-клас рамеснікаў, выступ гурта, выстава малюнкаў ці здымкаў — карацей кажучы, хто на што мае талент.
У Алега ёсць канцэпцыя кінематаграфічнага праекта: гэта праблемны твор, які ён прапаноўвае ўвасобіць у эксперыментальнай манеры. Засталося знайсці аднадумцаў, а таксама якасную тэхніку. Плануецца, што фільм будзе зняты ў Гомелі, а яго рэліз адбудзецца ўвосень 2013 ці ўвесну 2014 года.
Сайт The Mag.by працуе з 2012 года, мае 500 — 1000 унікальных наведвальнікаў на дзень і ўжо 150 аўтарскіх публікацый. Зараз Аляксей знаходзіцца ў пошуку таленавітых аўтараў, плануе адкрыць офіс рэдакцыі. Мэта праекта — распавесці чытачам гісторыі поспеху бізнэсоўцаў, якія пачыналі з нуля і ў якіх атрымалася рэалізаваць смелыя ідэі. Акрамя гэтага, у інтэрнэт-часопісе размешчана афіша, агляды кніг, фільмаў і музыкі.
— Усё пачалося з маёй мары. У дзяцінстве мне хацелася мець свой уласны вандроўны цырк, бо мяне вабіла ўсё вясёлае, незвычайнае, цікавае і яскравае, — распавёў Ігар. — З цягам часу мара ажыццявілася: з дапамогай сяброў і знаёмых атрымалася скрыжаваць музыку, цыркавое шоу і тэатральныя пастаноўкі. Але праект не стаіць на месцы, мае вялізнае жаданне развівацца і выходзіць на больш прафесійны ўзровень. Ігару хочацца арганізаваць прадстаўленні, якія маглі б пабачыць як мага больш гамяльчан...
— Гомель — адзіны абласны цэнтр, у якім няма паўнавартаснай пешаходнай вуліцы. Мы прапануем стварэнне пешаходнага бульвара, — распавядае Сяргей Ляпін. — Тут загсы, музей Вялікай Айчыннай вайны, музей гісторыі горада, выставачная зала, канцэртныя пляцоўкі ў ГЦК.
Аўтары ідэі прадставілі праект пешаходнага бульвара ад Ірынінскай да вуліцы Пушкіна, працягласць якога 1300 метраў. Тут шмат гістарычных помнікаў, няма вялікай транспартнай нагрузкі, кажуць яны. І прапаноўваюць паставіць тут таксафоны, стылізаваныя пад даўніну ліхтары, пакласці брукаванку, зрабіць Wi-Fi-зоны і веласцяжынку. Ну і, канешне, мабільную сцэну, адкрытую кінапляцоўку, каб адпачываць тут было прыемна.
Ідэя ў стварэнні вольнай арт-пляцоўкі, дзе маглі б адбывацца мерапрыемствы самага рознага кшталту — выступы музыкаў, паэтычныя вечарыны, публічныя лекцыі, майстар-класы, прэзентацыі, святкаванні традыцыйных беларускіх святаў.
— Мы б хацелі, каб было месца, дзе творцы маглі б прэзентаваць свае працы. Такія пляцоўкі пачалі стварацца па ўсім свеце ў другой палове 90-х, напрыклад, берлінская «Тахелес», якая вельмі папулярная зараз, — прадставіла канцэпцыю Ірына Глушэц, метадыст па этнаграфіі і фальклору ў абласным цэнтры народнай творчасці.
Пятро прапануе трохдзённы ткацкі фэст, на якім майстры будуць прэзентаваць ужо сатканыя ручнікі і таксама працаваць над новымі на вачах наведвальнікаў фэсту. Падчас фэсту плануецца ладзіць лекцыі па семантыцы арнамента, канферэнцыі і экспедыцыі. Ткацкі фэст мусіць завяршыцца стварэннем некалькіх макетаў ручнікоў і іншай ткацкай сувенірнай прадукцыі. Вынікам усяго гэтага стане выданне фотаальбома ў электронным варыянце, у які войдуць найлепшыя ўзоры ткацтва. Такое мерапрыемства будзе працаваць на імідж не толькі асобнага горада, але і ўсёй краіны, упэўнены аўтар праекта.
P.S. Свежыя ідэі — гэта заўсёды цікава. Асабліва, калі яны тычацца ўпрыгожвання таго месца, дзе мы праводзім шмат свайго часу. Бо жыць у сваім горадзе і адчуваць сябе госцем неяк няўтульна. Хутка пацяплее, і моладзь пачне збірацца каля фантана на вуліцы Савецкай. Было б файна, калі б тут чыталі вершы, паказвалі цыркавыя нумары ці танчылі пад музыку гурта “Млын Сонца” і іншых гомельскіх музыкаў. І нават калі прапановы, якія былі агучаны на “кірмашы”, не будуць рэалізаваны, гэта не самае галоўнае. Важна, што кожны з маладых людзей, якія іх прапанавалі, хоча нешта рабіць для свайго горада. Прыемна, што імёны некаторых аўтараў ідэй можна было бачыць на старонках нашай газеты і раней. Гэта Валянціна Міронава, Кірыл Краўцоў, Пятро Цалка, Сяргей Ляпін ды іншыя. Поспехаў і крэатыву!
— Калі мы разам будзем прыкладаць намаганні, каб кожны з нас паляпшаў сваю асабістую культуру, краіна будзе квітнець. Шмат людзей маюць файныя ідэі, нейкія задумы, але ж разважаюць: «Ай, чаму я буду аб гэтым расказваць камусьці, можа гэта не варта?» «Каго гэта можа зацікавіць?» — сказала напачатку імпрэзы каардынатар кампаніі «Будзьма беларусамі!» Ніна Шыдлоўская. — Насамрэч, калі агучваеш ідэю, заўсёды знойдуцца аднадумцы, якія падтрымаюць і дапамогуць у яе рэалізацыі. І ўсё гэта прынясе агульную супольную карысць канкрэтна ўзятаму гораду, вёсцы ці нейкаму асяродку і ўвогуле ўсёй нашай краіне.
Перад самым пачаткам былі агучаны правілы: выступ аўтараў павінен працягвацца не больш за пяць хвілін, а гледачы, якія будуць уважліва сачыць за прэзентацыямі, могуць выстаўляць свае адзнакі ў раздадзеныя ім анкеты па трох катэгорыях: актуальнасць, важнасць для мэтавых груп, магчымасць рэалізацыі.
Нагадаем, што да Гомеля аналагічная імпрэза адбылася ў Магілёве, на днях распачнецца ў Віцебску. Гомельскія праекты пададзены ў вольным парадку, незалежна ад набраных балаў, бо кожны з іх цікавы.
Паэтычны фэст пад вольным небам
(Ганна Новік, студэнтка філфака ГДУ імя Францыска Скарыны)
— Вядома, што беларусы — нацыя паэтаў, — прадставіў праект Максім Новік, муж Ганны. — У Гомелі ёсць розныя літаратурныя аб’яднанні, напрыклад, школа-студыя маладога літаратара, арт-кавярня і іншыя. Але ўсе мерапрыемствы, якія яны ладзяць, праходзяць у акадэмічным стылі. У іх прымаюць удзел адны і тыя ж людзі, якія ўжо вельмі добра ведаюць адзін аднаго. Мы прапануем вулічны фэст з мэтай папулярызацыі сучаснай паэзіі, каб разварушыць нейкім чынам літаратурнае жыццё нашага Гомеля. Фармат — чытанне вершаў пад адкрытым небам, якому будзе папярэднічаць невялікі майстар-клас з удзелам больш вопытных творцаў з Гомеля і Мінска. Час правядзення — чэрвень 2013-га.
«Перш чым я памру, я хачу...»
(Валянціна Яцэнка, вучаніца абласнога ліцэя)
Праект пачаўся ў Новым Арлеане, дзе яго творца пахаваў свайго блізкага чалавека, потым выкупіў закінуты дом, зафарбаваў яго сцяну чорнай фарбай, напісаў Before I die... (я хачу) і павесіў кавалачкі крэйды, каб жыхары прадоўжылі сказ. Ён захацеў даведацца, што важна для іншых людзей. За першы дзень сцяна была амаль цалкам зафарбаваная.
— Такі праект у Гомелі дапаможа кожнаму жыхару задумацца, што ён хоча зрабіць у жыцці, — распавядае Валянціна. — Хтосьці хоча пахудзець, хтосьці — пабываць у Італіі, нехта — хутчэй скончыць школу, а нехта — наадварот. Калі б у мяне была магчымасць напісаць нешта на такой сцяне, гэта было б «Я хачу рэалізаваць гэты праект».
Танцавальныя этнавечарыны з гуртом «Млын Сонца»
(Валянціна Міронава, супрацоўніца Веткаўскага музея стараабрадніцтва і беларускіх традыцый імя Ф. Р. Шклярава, і Цімафей Палунін, студэнт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры)
— Я не ведаю, што робіцца на сучасных дыскатэках, але спадзяюся, што мы можам прапанаваць альтэрнатыву — танцавальныя этнавечарыны, — распавядае пра сваю мару Валянціна. — Мы не толькі граем уласныя песні, але ж і беларускія танцы. Ідэя танцавальных вечарын не новая, але ўнікальная для Гомеля. Раней мы ўжо ладзілі такія вечарыны, і яны карысталіся поспехам. На сённяшні дзень наша мэта рабіць іх раз ці два на месяц. Хацелася б пашырыць нашу аўдыторыю, каб наведвальнікі прыходзілі не проста паслухаць музыку, а менавіта патанчыць. Танцам можна навучыцца на месцы. Усё, што нам патрэбна, — памяшканне, рэклама ў прэсе. Недастае ў нас зараз музычных інструментаў і музыкаў.
Праект «Замчышча»
(Марына Сяргеева, кіраўнік клуба гістарычнага мадэліравання і фехтавання «Гридни Мстислава Глебовича»)
— Нашаму клубу 9 гадоў. Гэта адзіны клуб у Беларусі, які займаецца рэканструкцыяй старажытных падзей, асоб, касцюмаў, якія існавалі на старажытнай тэрыторыі Гомеля, — з гонарам за сваю справу адзначыла Марына. — Амаль што ўсе ведаюць пра Палац Румянцавых і Паскевічаў. Але ж мала хто ведае, што было на яго месцы раней. Калісьці, у ХІІІ стагоддзі, быў на яго месцы драўляны замак. У горада была ўласная майстэрня зброі, што сведчыць пра магутнасць тагачаснага Гомеля. Рэканструкцыя ўзбраення — гэта стварэнне таго месца, якое будзе нагадваць гараджанам, наколькі даўно ў ім жывуць людзі.
Штогадовы фестываль творчай моладзі «Арт-вёска»
(Кірыл Краўцоў, фатограф, вандроўнік)
Кірыл Краўцоў, які прапагандуе здаровы лад жыцця, распавёў, што ўжо шосты год займаецца праектам арт-вёска «Чырвоны Кастрычнік». Так называецца вёска, у якой ён жыве.
— Чырвоны Кастрычнік знаходзіцца за 70 кіламетраў ад Рэчыцы, там вельмі файная прырода: возера, лес. Кожны год улетку ў вёсцы праходзяць фестывалі, — кажа ён. — Мая «Арт-вёска» адрозніваецца ад іншых фестываляў так, як вулічны тэатр адрозніваецца ад звычайнага. У звычайным ёсць акцёры, рэжысёры, касцюмеры і гэтак далей, і ўсе яны разам ствараюць спектакль, на які прыходзяць паглядзець гледачы. А ў вулічным тэатры кожны глядач — удзельнік імпрэзы. Мая ідэя ў тым, што я прапаную кожнаму ўдзельніку фестывалю прыйсці на фэст з уласным праектам. Гэта можа быць майстар-клас рамеснікаў, выступ гурта, выстава малюнкаў ці здымкаў — карацей кажучы, хто на што мае талент.
Арт-хаус, кінематаграфічны праект
(Алег Боклаг, мастак)
У Алега ёсць канцэпцыя кінематаграфічнага праекта: гэта праблемны твор, які ён прапаноўвае ўвасобіць у эксперыментальнай манеры. Засталося знайсці аднадумцаў, а таксама якасную тэхніку. Плануецца, што фільм будзе зняты ў Гомелі, а яго рэліз адбудзецца ўвосень 2013 ці ўвесну 2014 года.
Гарадскі інтэрнэт-часопіс The Mag
(Аляксей Чаранкевіч, вэб-дызайнер і праграміст)
Сайт The Mag.by працуе з 2012 года, мае 500 — 1000 унікальных наведвальнікаў на дзень і ўжо 150 аўтарскіх публікацый. Зараз Аляксей знаходзіцца ў пошуку таленавітых аўтараў, плануе адкрыць офіс рэдакцыі. Мэта праекта — распавесці чытачам гісторыі поспеху бізнэсоўцаў, якія пачыналі з нуля і ў якіх атрымалася рэалізаваць смелыя ідэі. Акрамя гэтага, у інтэрнэт-часопісе размешчана афіша, агляды кніг, фільмаў і музыкі.
Тэатр-цырк «Ікропка»
(Ігар Хадыка, студэнт БелДУТа)
— Усё пачалося з маёй мары. У дзяцінстве мне хацелася мець свой уласны вандроўны цырк, бо мяне вабіла ўсё вясёлае, незвычайнае, цікавае і яскравае, — распавёў Ігар. — З цягам часу мара ажыццявілася: з дапамогай сяброў і знаёмых атрымалася скрыжаваць музыку, цыркавое шоу і тэатральныя пастаноўкі. Але праект не стаіць на месцы, мае вялізнае жаданне развівацца і выходзіць на больш прафесійны ўзровень. Ігару хочацца арганізаваць прадстаўленні, якія маглі б пабачыць як мага больш гамяльчан...
Пешаходны бульвар
(архітэктурны праект і візуалізацыя — Дзмітрый Ніканораў, дызайн — Вольга Хаткоўская, канцэпцыя — Сяргей Ляпін)
«Арт-камора»
(моладзевая краязнаўчая грамадская арганізацыя «Талака»)
Ідэя ў стварэнні вольнай арт-пляцоўкі, дзе маглі б адбывацца мерапрыемствы самага рознага кшталту — выступы музыкаў, паэтычныя вечарыны, публічныя лекцыі, майстар-класы, прэзентацыі, святкаванні традыцыйных беларускіх святаў.
— Мы б хацелі, каб было месца, дзе творцы маглі б прэзентаваць свае працы. Такія пляцоўкі пачалі стварацца па ўсім свеце ў другой палове 90-х, напрыклад, берлінская «Тахелес», якая вельмі папулярная зараз, — прадставіла канцэпцыю Ірына Глушэц, метадыст па этнаграфіі і фальклору ў абласным цэнтры народнай творчасці.
Фестываль ткацтва «Кросенцы»
(Пятро Цалка, навуковы супрацоўнік філіяла Веткаўскага музея ў Гомелі)
Пятро прапануе трохдзённы ткацкі фэст, на якім майстры будуць прэзентаваць ужо сатканыя ручнікі і таксама працаваць над новымі на вачах наведвальнікаў фэсту. Падчас фэсту плануецца ладзіць лекцыі па семантыцы арнамента, канферэнцыі і экспедыцыі. Ткацкі фэст мусіць завяршыцца стварэннем некалькіх макетаў ручнікоў і іншай ткацкай сувенірнай прадукцыі. Вынікам усяго гэтага стане выданне фотаальбома ў электронным варыянце, у які войдуць найлепшыя ўзоры ткацтва. Такое мерапрыемства будзе працаваць на імідж не толькі асобнага горада, але і ўсёй краіны, упэўнены аўтар праекта.
Кірмаш праектаў. Адзнакі гледачоў
| № пп | Назва праекта | Актуальнасць ідэі | Важнасць для мэтавых груп | Магчымасць рэалізацыі |
| 1 | Фестываль творчай моладзі “Арт-вёска” | 8,42 | 8,56 | 7,08 |
| 2 | «Перш чым я памру, я хачу…» | 5,85 | 6,8 | 9,2 |
| 3 | Пешаходная вуліца як цэнтр гарадской вулічнай культуры | 8,31 | 9,16 | 6,33 |
| 4 | Танцавальныя этна-вечарыны | 6,27 | 7 | 8,88 |
| 5 | Арт-камора | 6,54 | 7 | 7,24 |
| 6 | Гарадскі інтэрнэт-часопіс “The Mag” | 7,62 | 8,28 | 9,29 |
| 7 | Тэатральна-цыркавы праект “Ікропка” | 8,42 | 8,12 | 8,48 |
| 8 | Фестываль “Вулічныя вершы” | 6,04 | 7,84 | 9,08 |
| 9 | Праект “Замчышча” | 7,73 | 8,04 | 5,12 |
| 10 | Арт-хаус | 4,27 | 4,71 | 7,26 |
| 11 | Ткацкі фэст “Кросенцы” | 7,96 | 7,4 | 8,72 |
P.S. Свежыя ідэі — гэта заўсёды цікава. Асабліва, калі яны тычацца ўпрыгожвання таго месца, дзе мы праводзім шмат свайго часу. Бо жыць у сваім горадзе і адчуваць сябе госцем неяк няўтульна. Хутка пацяплее, і моладзь пачне збірацца каля фантана на вуліцы Савецкай. Было б файна, калі б тут чыталі вершы, паказвалі цыркавыя нумары ці танчылі пад музыку гурта “Млын Сонца” і іншых гомельскіх музыкаў. І нават калі прапановы, якія былі агучаны на “кірмашы”, не будуць рэалізаваны, гэта не самае галоўнае. Важна, што кожны з маладых людзей, якія іх прапанавалі, хоча нешта рабіць для свайго горада. Прыемна, што імёны некаторых аўтараў ідэй можна было бачыць на старонках нашай газеты і раней. Гэта Валянціна Міронава, Кірыл Краўцоў, Пятро Цалка, Сяргей Ляпін ды іншыя. Поспехаў і крэатыву!
Реклама
