Тураўскі карагод

На свята Юр’я, 6 мая, праводзіцца абрад “Карагод” у вёсцы Пагост, што каля Турава. Яго асноўны атрыбут — вялікі, упрыгожаны, як на вяселле, бохан хлеба.
Хлеб пякуць старэйшыя жанчыны вёскі напярэдадні свята Юр’я, паклікаўшы дзяўчынак-падлеткаў, з якімі разам робяць папяровыя кветкі, вяночкі з барвенку. А назаўтра ўпрыгожваюць карагод, нясуць па сялу да поля, дзе пасеяна азімае жыта ці пшаніца. Нясе яго старэйшы паважаны ў вёсцы мужчына — у карагоднай песні яго называюць “ваявода”. На граблі (раней — на крыжавіну) чапляюць зялёны фартух. Праз варотцы з ручніка праходзяць на поле, дзе ў сярэдзіне круга побач з хлебам-карагодам хлопчыкі трымаюць абраз і калядную зорку. Каля кожнай хаты ў вёсцы водзяць такі ж карагод, як і ў полі, бо “дзе карагод ходзіць, там жыта родзіць, а дзе не бывае, там улягае”. З поля ў вёску нясуць чырвоны фартух, бо жанчыны прынялі ў свой гурт дзяўчат, якія ўпершыню ўдзельнічаюць у абрадзе. У былыя часы з гэтага дня дзяўчаты пачыналі пастаянна насіць фартух (сімвал палавой сталасці).
У 2005 годзе абрад “Карагод” першы ў нашай краіне атрымаў статус нематэрыяльнай культурнай каштоўнасці, узяты пад ахову дзяржавы. А сёлета ў Пагосце ўстаноўлены ў гонар абраду арыгінальны знак (на здымку).
Рэгіна ГАМЗОВІЧ,
куратар абраду “Карагод”